پرونده ویژه
معرفی کتاب

این اثر سال‌شمار زندگانی رادمرد الهی؛ مجدّد قرن، امام خمینی از تولد تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران است که برابر نگاشته‌ها، اسناد و خاطره‌ها ارائه شده است. در این سال‌شمار، در هر مقطعی نکته‌های مهم سیاسی و اجتماعی آن زمان در اختیار خواننده قرار می‌گیرد.

حمایت
جشنواره
  • انقلاب اسلامی و پیامدهای معرفتی

    انقلاب اسلامی ایران تنها برای بهبود وضع معاش مردم شكل نگرفت، بلكه فراتر از این، یك ماهیت ارزشی و دینی دارد و از این رو، اساسی ترین وصف انقلاب ایران، «اسلامی» بودن آن است. در این نوشتار، به راه‌های جهانی سازی انقلاب اسلامی ایران برای رسیدن به یك تمدّن اسلامی اشاره شده است....

    ادامه مطلب ...
  • آثار و نتایج انقلاب اسلامى ایران

    انقلاب اسلامى در همه‏ ى ابعاد فردى و اجتماعى، داخلى و خارجى، سیاسى و اقتصادى و فرهنگى، اهداف بسیار بلندى براى مردم و دولت ترسیم نموده است.این اهداف عمدتاً مأخوذ از قرآن و سنت بوده كه عمدتاً در كلام امام خمینى (ره) و...

    ادامه مطلب ...
  • نعمت انقلاب اسلامی

    به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در تاریخ 80/12/13 جمعی از خواهران دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز با حضرت آیت اللّه مصباح دیدار كردند. ایشان در جمع آن‌ها درباره ارزش نظام اسلامی و مقایسه آن با ...

    ادامه مطلب ...
  • انقلاب اسلامی ایران، جلوه هایی از الطاف امام عصر(علیه السلام)

    انقلاب اسلامی ایران، به رهبری امام خمینی( از حوادث کم نظیر تاریخ این مرز و بوم است که توانست رژیم پهلوی را -که قدرتهای بزرگ شرق و غرب، مدافع آن بودند و تا بن دندان مسلح بود- به گورستان تاریخ فرستد و...

    ادامه مطلب ...
قاهره... دو قدم مانده به قدس
انتفاضه ملت مسلمان مصر به كجا ختم می شود؟ و آتشفشانی كه در مصر طغیان كرده، چه نتایج بین المللی در پی خواهد داشت؟ این دو پرسش آن قدر مهم بود كه به دستور كار چهل وهفتمین كنفرانس امنیتی مونیخ تبدیل شد، جایی كه مقامات سیاسی و امنیتی ارشد غرب فوریه هر سال در آن جمع می شوند تا تحولات ژئوپولتیك قدرت را رصد كنند. حضور ایران در این كنفرانس آن قدر مهم و تعیین كننده می نمود كه اتحادیه اروپا در تصمیمی اورژانسی و فوق العاده اعلام كرد ممنوعیت سفر دكتر صالحی به اروپا را لغو می كند. اگرچه وزیر خارجه ایران ضرورتی به حضور در كنفرانس امسال مونیخ ندید، اما لغو تحریم خودساخته از سوی اتحادیه اروپا واجد معانی فراوانی بود.

حضور ایران در كنفرانس امنیتی جهانی چه ضرورت ویژه ای داشت كه اروپا را مجبور كرد از مصوبه پرطمطراق تحریم عقب نشینی كند؟ آیا ایران در مذاكرات مهم اسلامبول، روی خوشی به طرف غربی نشان داده بود كه در جمع بندی های خود از آن به عنوان «مذاكرات مایوس كننده» یاد كردند؟ یا بر سر تحولات مصر و تونس و لبنان و فلسطین و عراق و افغانستان كمترین همسویی وجود دارد؟ پاسخ سرراست این است كه غرب دیگر نمی تواند ایران را نادیده بگیرد و پای مباحثات و مذاكرات امنیتی در مقیاس جهانی بدون حضور جمهوری اسلامی بنشیند. انتفاضه طوفانی مصر در نقطه تلاقی سه قاره آفریقا و آسیا و اروپا، این ضرورت را دوچندان كرده بود.

درباره 2 پرسش آغازین این نوشتار پاسخ های متنوعی داده می شود. در حالی كه رسانه های اصلی غرب از كابوس و هراس آشكار با مضمون «تبدیل مصر به ایران دوم» سخن می گویند اما رسانه های فارسی زبان آنها به انضمام رسانه های اقماری و محفلی وابسته به اپوزیسیون، تقلای كمیكی را آغاز كرده اند تا بگویند آنچه در مصر و تونس منفجر شده، «سیاه دانه» است نه «باروت»! ابتدا كه می گفتند انقلاب تویتری و جنبش اقتصادی است. پس از آن كه دیدند شعارها رنگ و بوی اسلامی دارد، حالا می گویند جنبش مصر در صورت موفقیت تبدیل به تركیه یا اندونزی دوم خواهد شد و نه ایران.

همین جمعه گذشته در حالی كه خطبه روشنگر رهبر فرزانه انقلاب هنوز به پایان نرسیده بود، شبكه امنیتی پشت صحنه «شبكه عنكبوت» دستپاچگی به خرج داد و بیانیه ای چند سطری به نام «اخوان المسلمین» منتشر كرد تا اصطلاحا ناقه را در مناره پنهان سازد و ادعا كند «قیام مردم مصر، انقلاب اسلامی نیست و اخوان المسلمین نیز نه دنبال كسب قدرت است و نه برنامه ای برای این كار دارد بلكه فقط خواستار اصلاحات است». رادیو فردا و بی بی سی و صدای آمریكا و گویانیوز و جرس و ده ها شبكه به هم زنجیر شده نیز بلافاصله همان كاری را كردند كه در جریان جنگ 22 روزه غزه(سال 2008 میلادی) كرده بودند. آن زمان هم در حالی كه با خیانت مصر، صهیونیست ها مشغول نسل كشی در غزه بودند، خبر مجعولی در صفحه اول گویانیوز قرار گرفت كه از قول یك عضو بی نام حماس ادعا می كرد در ماجرای عاشورا حق با یزید بن معاویه بوده است! زبان بسته های شبكه عنكبوت آن روز هم به فرموده سیا و موساد قطار شدند.

اما حقیقت ماجرا كدام است؟ انتفاضه مصر به كجا ختم خواهد شد؟ و آتشفشان آن می تواند چه نتایج بین المللی به دنبال داشته باشد؟

1- ژئوپولتیك قدرت در جهان به هم خورده است. 32 سال است كه جهان شاهد این دگرگونی پیوسته و پرشتاب است. همین كنفرانس امنیتی مونیخ دست كم 6 سال است كه به عنوان میزان الحراره و نبض این جابجایی در ژئوپولتیك قدرت جهانی عمل می كند. دامنه بحران و بی ثباتی سال به سال به اروپا نزدیك تر می شود. اگر 6 سال پیش موضوع عراق و افغانستان- صدها فرسنگ آن سوتر از اروپا- در دستور كار سیاستمداران و مدیران امنیتی غرب در مونیخ بود امروز تحولات تونس و مصر و لبنان در ساحل مدیترانه و در جوار مرز آبی اروپا، خود را به كنفرانس مونیخ تحمیل كرده است. 19 بهمن سال گذشته كه هنوز نه از مصر و تونس و الجزایر و اردن آشوب برخاسته بود، نه دولت دست نشانده حریری در لبنان به زیر آمده بود و نه ایران هسته ای در جایگاه قدرت امروز قرار داشت، یك روزنامه آلمانی به موقعیت غرب در كنفرانس چهل وششم مونیخ پرداخت. «دی سایت» درباره این كنفرانس كه به میزبانی وزارت دفاع آلمان در هتل بایریش هوف برگزار شد، نوشت «ما در مونیخ می توانیم نبض سیاست جهانی را احساس كنیم. در بعضی سال ها این نبض تندتر می زند اما در سال 2010 وضعیت دیگری حكمفرماست. اتفاقات بسیاری در حال پدید آمدن است. به خوبی قابل لمس است كه چگونه وزنه های قدرت در دنیا به آرامی جابه جا می شوند. در مسئله افغانستان و مناقشات اتمی با ایران، غرب به تدریج به درماندگی خود پی می برد. از طرفی غرب در حل مسائل خاورمیانه نیز به بن بست رسیده است



یك سال بعد- همین پریروز- روزنامه هاآرتص پای تحلیل روزنامه آلمانی را امضا می كند و می نویسد «دو فرآیند بزرگ یكی افول اقتدار غرب و دیگری انقلاب در كشورهای عربی در جریان است. 40 سال ثبات مصنوعی در این كشورها به هم ریخته و ناگهان انتفاضه سر برآورده است. این صحنه مانند انتفاضه 1987 فلسطینیان است اما فروپاشی رژیم ها، یادآور آغاز زوال شوروی در اروپای شرقی از دهه 1990 خواهد بود. انتفاضه 2011 حاكمانی را به چالش گرفته كه به آمریكا متكی هستند. نظم 60 سال پیش به هم خورده است... اكنون این اقتدار غرب است كه در میدان التحریر قاهره به چالش كشیده می شود.»

2- ناخیك ناوت معاون پیشین سرویس جاسوسی اسرائیل (موساد) است. او سال های 1978 و 1979 به ایران آمد تا وضعیت اسرائیلی ها در ایران را بررسی كند. ناوت به تازگی و ضمن تحلیلی كه در روزنامه های اسرائیل منتشر شده، به آن دو سفر و آثار انقلاب اسلامی اشاره كرده و یادآور می شود «ماموریت من گردآوری و خارج كردن شمار زیادی از اسرائیلی ها بود كه در ایران به سر می بردند. 22 ژانویه 1979 در سندی خاطرنشان كردم كه مفهوم به قدرت رسیدن خمینی آن است كه حكومت جدید ایران نزاع فلسطینی- اسرائیلی را به عنوان دارایی خود فعال خواهد كرد. من با زحمت و با آخرین پرواز شركت هواپیمایی العال(EL AL) از ایران خارج شدم... ایران زیر لوای اسلام بنیادگرا دستاوردهای بسیاری در خاورمیانه داشته است. آنها اكنون در زمین لبنان و غزه بازی می كنند. تا هنگام سقوط شاه، اسرائیل زاویه بالای یك مثلث راهبردی در منطقه به اتفاق ایران و تركیه بود. امروز مثلث موجود، از ایران و تركیه و سوریه تشكیل شده است. آمریكا امروز ابرقدرتی است كه ضعیف شده و توان اثرگذاری او در منطقه كاهش یافته است. آمریكا اكنون در حال تكرار اشتباه ایران در مصر است.»

مئیر جاودانفر دیگر تحلیلگر صهیونیست مقیم تل آویو است كه دورنمای تحولات را در گفت وگو با دویچه وله این گونه توصیف می كند «برخی محافل در اسرائیل معتقدند حتی اگر گروه های سكولار در مصر به قدرت برسند، سیاست های ضد اسرائیلی اتخاذ خواهند كرد. گروه های سكولار هم قبلاً در تظاهرات علیه اسرائیل شركت كرده بودند. رسانه های اسرائیل نگران تقویت موضع حماس هستند. حتی گزینه ای مثل البرادعی هم مطلوب اسرائیل نیست و شخصیت سكولاری چون او هم احتمالاً اجازه خواهد داد تا سفارت ایران در قاهره باز شود و تغییراتی در روابط دو جانبه به وجود آید. شاید مصر تبدیل به تركیه دومی شود كه روابطش را با اسرائیل كم و با كشورهای مسلمان، پررنگ تر كرده است.» همه این تحلیل ها در حالی است كه گیدو وستروله وزیر خارجه آلمان به تازگی با همتای اسرائیلی خود آویگد ور لیبرمن دیدار كرد و سپس گفت: «اسرائیل از اوضاع مصر بسیار نگران است و می ترسد اسلامگرایان به قدرت برسند.»

اینكه اسلامگرایانی نظیر اخوان المسلمین، همین امروز بتوانند به حاكمیت برسند و حكومت اسلامی در مصر تشكیل شود یا نه، با همه اهمیت، مسئله ثانوی است. مسئله اول در این میان این است كه صهیونیسم جهانی یك دهه پیش- و تا همین چند سال گذشته- در عمق خاورمیانه و در كشورهایی چون عراق و افغانستان مشغول جنگ و بحران سازی بود و امروز امواج زلزله و بحران را در آستانه دروازه های پایتخت خود (اسرائیل) حس می كند. با این اوصاف می توان آینده ای را برای اسرائیل پیش بینی كرد و آن اینكه رژیم اشغالگر قدس، بدون جنگ و معارضه مستقیم از بین خواهد رفت یعنی «مرگ شیرین و خاموش»- از نوع گاز گرفتگی!- در انتظار رژیم صهیونیستی است. واقعیت آن است كه اسرائیل در حال آب پز شدن در یك جنگ نرم و بی صداست، به سان قورباغه ای افتاده در ظرف آبی كه به تدریج دمای آن افزایش پیدا می كند و جان او را می گیرد. مشابه این مرگ شیرین به سراغ سلطه بلامنازع آمریكا در خاورمیانه رفته است. دقیقاً به اعتبار چنین فهمی از تحولات مصر بود كه رسانه وزارت خارجه اسرائیل روز جمعه اعلام كرد « تشكیل حكومت اسلامی، جزو مرامنامه اخوان المسلمین است. آنها می گویند مسلمانان طبق وعده قرآن بزودی بر دشمنان غلبه پیدا خواهند كرد.»

3 - هر اتفاقی كه در قاهره بیفتد، مصر دیگر به دوره زمانی 2010-1978 و به قبل از 2011 بازنخواهد گشت. این صورت مسئله واقعی انتفاضه مصر است. تحولات مصر جدید به هر فرجامی بینجامد، به مصر مبارك و سادات- حاكمیت زیر سیطره آمریكا و اسرائیل و دشمن لجوج با جمهوری اسلامی- برنخواهد گشت. انقلاب اسلامی ایران قله انتفاضه اسلامی است كه برای رسیدن به آن باید راه بسیاری پیموده شود اما مهم این است كه انتفاضه فلسطین و لبنان و مصر و اردن و یمن بر همین مبنا و در مسیر هر چه رهاتر شدن و دورتر شدن از بلوك غرب حركت می كند. این حقیقت را كه در كابوس سران آمریكا و اسرائیل هویداست نمی توان با غوغای رسانه ای شبكه های مقلد و پیرو سرویس های اطلاعاتی غرب پوشاند. مگر تبدیل مصر جدید به تركیه- به فرض- كم مصیبتی برای آمریكا و اسرائیل است كه با یك كشتی مرمره، آبرویی برای تل آویو نگذاشت؟ تركیه اسلامگرای امروز، استخوان لای زخم واشنگتن و تل آویو است یا مایه نگرانی جمهوری اسلامی؟! شكستن محاصره غزه و گشایش بیشتر برای حكومت مردمی حماس، مایه ناراحتی جمهوری اسلامی خواهد بود یا اسباب دق مرگ كردن فتنه گرانی كه هماهنگ با وزارت خارجه اسرائیل نه غزه نه لبنان را فریاد می زدند؟

این حقیقت را كه مهدی عاكف دبیركل پیشین اخوان المسلمین پس از جنگ 33 روزه گفت «الگوی مبارزاتی ما حزب الله لبنان و سیدحسن نصرالله است»، چگونه می توان كتمان كرد؟ باروت كه با سیاه دانه خواندن آن از خاصیت انفجاری و اشتعال سریع ساقط نمی شود، می شود؟!

آیا می توان راه رخنه نسیم بیدارگر و جانبخش بهار را با بستن در و پنجره بست؟ یا با رفتن زیر گلیم، طلوع فجر را انكار كرد؟ اتفاقات مصر را به هر نحو كه تأویل كنند، فرقی در اصل قصه نمی كند. 32 سال پس از بهمن 1357، بهمن انقلاب در مصر عزیز به حركت درآمده است... كمی آن سوتر از بیت المقدس یا به قول اشغالگران، اورشلیم. یادش به خیر! تابستان 1385 وقتی حزب الله یكی یكی موشك ها را می نواخت، رسانه ها تیتر می زدند تل آویو 120كیلومتر... تل آویو 90 كیلومتر! دو سال بعد، حماس بود كه كابوس تل آویو شد و حالا، این شمارش معكوس از قاهره- دروازه اصلی بیت المقدس و تل آویو- آغاز شده است. اكنون چه كسی می تواند انكار كند آیت الهی جاری بر زبان سیدحسن نصرالله را كه گفت خانه عنكبوت، سست ترین خانه هاست. امروز كیست كه در زمین انقلاب اسلامی ایران بازی نمی كند؟ آمریكا، اسرائیل یا مبارك؟

محمد ایمانی


درباره وب

امام یک باور اصیل و ناب است در قلوب شیعیان عالم ، خط امام زوال نمی پذیرد چون ولایت زوال ناپذیر است . امام خمینی یک ستون و رکن رکین است در سلاسل وجودی شیعه ، خط امام زنده است چون باور ولایت فقیه زنده است .
نظرسنجی
به نظر شما به چه میزان محتاج اندیشه های امام هستیم ؟







امکانات
آمار
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :